Η µουσική αποτέλεσε σηµαντικό στοιχείο για την καθηµερινή ζωή του ανθρώπου από την αυγή της ιστορίας του έως σήµερα. Ακόμη στις κοσµογονίες πολλών αρχαίων πολιτισµών η αρχή του κόσµου εντοπίζεται σε ένα ηχητικό συµβάν. Για παράδειγµα, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ο θεός Θωθ δηµιούργησε τον κόσµο µε τη φωνή του, ενώ σύµφωνα µε τις φιλοσοφικές αντιλήψεις των Περσών και των Ινδών το σύµπαν δηµιουργήθηκε από τον ήχο που βγήκε από την άβυσσο και έγινε φως.
Η μουσική έχει χρησιμοποιηθεί ως θεραπευτικό μέσο ανά τους αιώνες από όλους σχεδόν τους αρχαίους πολιτισμούς της Ανατολής. Στην αρχαία Ελλάδα, ο Πλάτωνας, ο Πυθαγόρας, ο Αριστοτέλης, είναι οι πρώτοι που θέτουν τις βάσεις και μελετούν την επίδραση των ήχων στον άνθρωπο, με ορθολογιστικό και επιστημονικό πνεύμα.
Πλέον με τη βοήθεια της τεχνολογίας των υπερήχων, αλλά και της ανάπτυξης συνεχώς νέων μεθόδων παρακολούθησης της εμβρυϊκής ζωής, και με βάση πειραματικά τεκμηριωμένα ερευνητικά συμπεράσματα από όλο τον κόσμο, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι η ανθρώπινη ύπαρξη από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας της, έχει νοητικά βιώματα, αισθητηριακές αντιλήψεις, συνείδηση και μνήμη, αλλά προπαντός ακούει, επικοινωνώντας έτσι με το εξωμήτριο περιβάλλον!

Πρώτο ηχητικό ερέθισμα που λαμβάνει, είναι ο καρδιακός παλμός της μητέρας (τον οποίο ακούει πάνω από 26.000.000 φορές) και το συνδέει με τον ρυθμό του Σύμπαντος. Το αυτί, όπως αναφέρει και ο Ηλίας Σακαλάκ (2004 στο βιβλίο του «Μουσικές Βιταμίνες»), είναι ο επικρατέστερος προμηθευτής αισθητήριας ενέργειας στον εγκέφαλο. Παίζει σημαντικό ρόλο στη δόμηση του εγκεφάλου καθώς οι ακουστικές εμπειρίες του εμβρύου αποτελούν το κυριότερο ερέθισμα για εγκεφαλική ανάπτυξη.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι δομημένος με τέτοιο τρόπο ώστε να δέχεται και να αντιδρά, δημιουργώντας εντυπωσιακές χημικές ενώσεις σε κάθε ηχητικό και μουσικό ερέθισμα, και να επηρεάζει δραστικά τις ψυχοσωματικές και λειτουργικές μας αντιδράσεις (από τη συναισθηματική μας ισορροπία, την επικοινωνία μας με το περιβάλλον, μέχρι και την ικανότητα διαχείρισης του πόνου). Χαρακτηριστικό παράδειγμα η απεικόνιση της ενεργοποίησης του εγκεφάλου πριν και κατά τη διάρκεια μουσικών ερεθισμάτων, όπως επίσης και η καταγραφή της δραστηριότητας των εγκεφαλικών κυμάτων σε κατάσταση στρες, και μετά από ακρόαση 15’ μουσικής.

Χαρακτηριστική επίσης είναι και η ανάλυση 212 μελετών (Δρίτσας 2006), που αφορούσαν δίδυμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι κοινές ακουστικές εμπειρίες της ενδομήτριας ζωής εξηγούν κατά περίπου 20% την υψηλή συσχέτιση μεταξύ του δείκτη νοημοσύνης των διδύμων που μεγαλώνουν χωριστά. Έτσι, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι οι ακουστικές εμπειρίες του εμβρύου αποτελούν το κυριότερο ερέθισμα για την ανάπτυξη του εγκεφαλικού φλοιού.

Όμως παρ’ όλη την τεχνολογική ανάπτυξη, σύγχρονα στατιστικά στοιχεία και μελέτες, παρουσιάζουν αύξηση στους δείκτες νοσηρότητας σε παιδιά της σύγχρονης Ευρώπης. Σύμφωνα με πηγές αναγνωρισμένων ερευνητικών κέντρων, οι αποκλίσεις στην υγεία των νεογνών συνδέονται με την περίοδο εγκυμοσύνης και τον τοκετό, που με την σειρά τους καθορίζονται από την ποιότητα ζωής των εγκύων. Συνεπώς, οι παιδίατροι συνέχεια αναζητούν νέες μεθόδους για την έγκαιρη πρόληψη των ασθενειών της παιδικής ηλικίας ακόμα και από την προγεννητική περίοδο.
Μια τέτοια καινοτόμος για την Ελλάδα μέθοδος, που εφαρμόζεται για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη, η μέθοδος Sonatal έρχεται να βοηθήσει στην πρόληψη και αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων.

Χρησιμοποιώντας λοιπόν τη δύναμη της μουσικής και της φωνής της μητέρας, της οποίας το έμβρυο είναι σε θέση να αντιληφθεί μόλις από την 17η εβδομάδα της κύησης, η μέθοδος Sonatal έχει ως στόχο την επίλυση του βασικού προβλήματος της σύγχρονης παιδιατρικής, που είναι η μορφωτική και λειτουργική ανωριμότητα του νεογέννητου. Επιπλέον, η μέθοδος Sonatal προορίζεται για εκμάθηση τρόπων επικοινωνίας της μητέρας με το παιδί από την αρχή της εγκυμοσύνης. Συμβάλλει στην σύναψη πολλαπλών νευρωνικών συνδέσεων του εγκεφάλου του εμβρύου, την τόνωση της κινητικής δραστηριότητας και τις αρχές της ψυχοσυναισθηματικής ωρίμανσης του. Βοηθάει στην βελτιστοποίηση της υγείας και της διάθεσης της ίδιας της γυναίκας και την προετοιμασία της για τον τοκετό, όπως και την ανατροφή ενός υγιούς παιδιού. H μέθοδος επιτρέπει τον έλεγχο των ζωτικών λειτουργιών του ενιαίου οργανισμού, που αποτελείται από την μητέρα και το έμβρυο, μέσω της φωνητικής δραστηριότητας της εγκύου και συνοδεύεται με την αφή της κοιλιάς και σχετικές κινήσεις. Η δυναμική της φωνής της μητέρας είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες στη διαδικασία βελτιστοποίησης της προγεννητικής ανάπτυξης του εμβρύου, αλλά και της εκπαίδευσης του νεογνού στους πρώτους μήνες της ζωής του που υποστηρίζεται με τη μέθοδο Intoning, προέκταση της μεθόδου Sonatal, έως την ηλικία των τριών ετών.

Τι όμως συμβαίνει στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και πως μπορούμε να παρέμβουμε;

Στον πρώτο μήνα, στοχεύουμε στην δημιουργία βέλτιστων συνθηκών για την ωρίμανση και την ανάπτυξη του ακουστικού συστήματος του εμβρύου. Δεδομένου ότι οι πρώτοι απτοί ήχοι για το έμβρυο είναι οι χτύποι καρδιάς της μητέρας, ο πρώτος κύκλος των ασκήσεων συνδέεται με τη χρήση του επαναληπτικού ρυθμικού ήχου που έχει το ρυθμό των καρδιακών παλμών. Σταδιακά, προστίθενται ακούσματα ήχων από το εξωτερικό περιβάλλον, καθώς και άλλα ακουστικά ερεθίσματα. Στις ασκήσεις αυτές χρησιμοποιείται ένας από τους παράγοντες επιπτώσεων της μουσικής στο ανθρώπινο σώμα, ο ακουστικός, που μπορεί να επηρεάσει την λειτουργία των κυττάρων και των ιστών του ενιαίου οργανισμού που αποτελούν η μητέρα και το έμβρυο.

Στον δεύτερο μήνα, μπορούμε πλέον να αντιληφθούμε τους καρδιακούς παλμούς του εμβρύου και αναπτύσσονται όλα τα υγρά στοιχεία στο σώμα του. Η μουσική σε συνδυασμό με την αίσθηση του νερού στα κοιλιακά τοιχώματα, επιτρέπει στο έμβρυο να εξοικειώνεται με τον τονικό χαρακτήρα της μουσικής αλλά και με τη φωνή της μητέρας.

Στον τρίτο μήνα της εγκυμοσύνης στοχεύουμε στον έλεγχο και τη βελτίωση του αναπνευστικού συστήματος της εγκύου. Όσο μεγαλύτερη είναι η χωρητικότητα του αέρα στους πνεύμονες και το διάφραγμα, το έμβρυο έχει μεγαλύτερη προμήθεια οξυγόνου. Επίσης έχουμε τη δημιουργία της εμβρυϊκής αναπνοής, καθώς και της αντανακλαστικής σύνδεσης μεταξύ της αναπνοής και της φωνής (που είναι το θεμέλιο της μελλοντικής ομιλίας).

Στον τέταρτο μήνα μπορούμε πλέον να ορίσουμε και να δουλέψουμε στη δημιουργία καθημερινών βιορυθμών του εμβρύου, όπως και των βιορυθμών του μελλοντικού θηλασμού. Πλέον έχουμε εξοικείωση του εμβρύου με την μουσική ως ολοκληρωμένο έργο.

Ο πέμπτος μήνας προετοιμάζει την ανάπτυξη του αιθουσαίου συστήματος του εμβρύου και της κινητικότητάς του. Χρησιμοποιεί έναν από τους παράγοντες των επιπτώσεων της μουσικής στο ανθρώπινο σώμα, που επηρεάζει τις λειτουργίες του σώματος και σχηματίζει την κινητική νοημοσύνη του εμβρύου. Αυτός ο κύκλος μέσω της κινητικής νευρογυμναστικής προετοιμάζει τα θεμέλια για τον μυϊκό συντονισμό του εμβρύου.

Στον έκτο μήνα στοχεύουμε στην ενίσχυση του βιολογικού μηχανισμού «σήμα-αντίδραση» και σχηματισμό των πρώτων δεξιοτήτων επικοινωνίας με τον έξω κόσμο. Η αδυναμία απτικής επαφής με το παιδί πριν τη γέννησή του είναι μία από τις κύριες αιτίες της μορφολογικής και λειτουργικής ανωριμότητας των μικρών παιδιών. Η χρήση της ιατρικής τεχνολογίας Sonatal επιτρέπει την πρώτη προγεννητική εκπαίδευση. Εφαρμόζουμε τη πρώτη απτική επικοινωνία μητέρας και εμβρύου, δημιουργούμε τις βάσεις της εμβρυϊκής αισθητικής νοημοσύνης, έχουμε ανάπτυξη ρυθμικής ακοής καθώς και της απτικής ευαισθησίας.

Έβδομος μήνας εγκυμοσύνης. Αυτή η ενότητα νευρογυμναστικής βοηθάει στη διέγερση του οπτικού συστήματος. Χρησιμοποιούμε έναν από τους παράγοντες των επιπτώσεων της μουσικής στο ανθρώπινο σώμα, τον συνειρμικό, που φέρνει στο μυαλό διάφορες εικόνες ανάλογα την μουσική. Με αυτό τον τρόπο δημιουργούνται τα πρότυπα των βιορυθμών εκπαίδευσης.
Δεδομένου ότι σε κάθε εβδομάδα κύησης αναπτύσσονται διαφορετικά όργανα κ διαφορετικές δεξιότητες στο έμβρυο, αλλά και οι ανάγκες της μητέρας είναι πιο αυξημένες, η μέθοδος Sonatal παρεμβαίνει με διαφορετικού είδους ασκήσεις (αναπνευστικές, φωνητικές, βιορυθμικές, κινητικές, απτικές, ομιλητικές και ασκήσεις στο νερό).
Στο τρίτο τρίμηνο ξεκινάει και η προετοιμασία της εγκύου για τον τοκετό με τεχνικές για τη διαχείριση του πόνου, σωστή διαχείριση της αναπνοής, καθώς και τεχνικές μασάζ στις οποίες συμμετέχει και ο σύντροφος της εγκύου.

Άλλωστε ένα σωματικά υγιές και συναισθηματικά ώριμο μωρό, προϋποθέτει μια υγιή και χαρούμενη μητέρα, που θα έχει όλη την αγάπη, την ηρεμία και τα εφόδια για να βιώσει το θαύμα της δημιουργίας μιας νέας ζωής.

Είναι πολύ βασικό να συνειδητοποιήσουμε πόσο άρρηκτα συνδεδεμένη είναι η σωματική και πνευματική υγεία της μητέρας με την υγιή ανάπτυξη και ωρίμανση του εμβρύου και τη μετέπειτα του εξέλιξη και πορεία σαν ανεξάρτητο παιδί αλλά και ενήλικα.

Παρά το γεγονός ότι το έμβρυο δεν καταλαβαίνει τα γεγονότα που προκαλούν την αισθηματική αντίδραση της μητέρας, συνειδητοποιεί τις σωματικές αντιδράσεις και εντυπώσεις του συναισθήματος. Με αυτόν τον τρόπο, το έμβρυο υιοθετεί «χημικά» από τη μήτρα ακόμα, τις γονικές αντιλήψεις και η συμπεριφορά του προσαρμόζεται σύμφωνα με αυτές. Φαινομενικά, μπορεί το έμβρυο να είναι ασφαλές μέσα στη μήτρα, αλλά να νιώθει την απόρριψη και το φόβο. Κατά συνέπεια, είναι πιθανόν να φτάνει στον κόσμο κουβαλώντας ένα ασυνείδητο φορτίο αβεβαιότητας και άγχους. (Σύμφωνα με πληροφορίες του Ελληνικού Κέντρου Βιοσύνθεσης 2005).

Χαρακτηριστικό επίσης παράδειγμα, είναι η αναφορά του Gabriell L.Federico σε μια μητέρα ενός βρέφους 10 μηνών, το οποίο έκλαιγε ακατάπαυστα. Προκειμένου να το ηρεμήσει, έβαζε μουσική Mozart, κάτι που έκανε και για να χαλαρώσει η ίδια, κατά το τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης της, από τον θάνατο του πατέρα της, χωρίς αποτέλεσμα όμως, αφού συχνά ξεσπούσε σε κλάματα. Το έμβρυο συνέδεσε τη μουσική Mozart με το λυγμό της μητέρας του, και ακόμα 10 μήνες μετά τη γέννησή του, αναστατωνόταν και έκλαιγε στο άκουσμα αυτής της μουσικής. (Στο άρθρο Music aids development in the womb).

Κατανοούμε λοιπόν πως προέχει η ψυχική και σωματική υγεία της μητέρας ώστε και αυτή με τη σειρά της να ανταπεξέλθει στην πιο δύσκολα και συνάμα μαγική αποστολή της ζωής της.

Ο περισσότερος κόσμος φοβάται την απώλεια των εγκεφαλικών του κυττάρων λόγω γήρατος. Στην πραγματικότητα όμως, χάνουμε το 50% των εγκεφαλικών μας κυττάρων πριν ακόμη γεννηθούμε! Σε μία ομιλία της η καθηγήτρια της ανατομίας του τμήματος Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Marian Diamond (και με βάση πολυετών ερευνών του Brent Logan), αναφέρει πως στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, και κατά την ανάπτυξη του εγκεφάλου του εμβρύου, τα εγκεφαλικά κύτταρα του εμβρύου πολλαπλασιάζονται με ταχύτητα 50.000 το δευτερόλεπτο!! Τα κύτταρα όμως που δεν καταφέρνουν να συνάψουν νευρωνικές συνδέσεις χάνονται. Έρευνες (Stanley, Jayne, 1998) υποστηρίζουν ότι αυτό οφείλεται στην έλλειψη νέων ερεθισμάτων. Αν όμως ακόμη και από την αρχή της εγκυμοσύνης δίνουμε νέα ερεθίσματα στο έμβρυο, όλο και περισσότερα κύτταρα είναι σε θέση να συνάψουν καινούριες και πιο δυνατές συνδέσεις και να επιβιώσουν. Το κλειδί βρίσκεται στην ακοή. Την πιο εξελιγμένη αίσθηση του εμβρύου. Εδώ λοιπόν η μουσική έχει τον κύριο λόγο και η φωνή της μητέρας το μεγαλύτερο όπλο μας.
(Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει βομβαρδίζουμε το έμβρυο και τα βρέφη συνεχώς με νέα δεδομένα. Το περισσότερο δεν είναι πάντα και το καλύτερο…)

Τα οφέλη της μεθόδου στα έμβρυα είναι πολλαπλά.

1. Σχηματισμός των νευρωνικών συνδέσεων του εμβρύου.
2. Ωρίμανση και ανάπτυξη του ακουστικού συστήματος.
3. Εξοικείωση του εμβρύου με τους ρυθμούς της μουσικής.
4. Δημιουργία της εμβρυϊκής αναπνοής.
5. Δημιουργία αντανακλαστικής σύνδεσης μεταξύ της αναπνοής και της φωνής
6. Δημιουργία βιορυθμών του εμβρύου και μετά τον τοκετό.
7. Ανάπτυξη και αναζωογόνηση της κινητικότητας.
8. Βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος του πλακούντα.
9. Ανάπτυξη του αιθουσαίου συστήματος.
10. Μυϊκός συντονισμός του εμβρύου
11. Δημιουργία των πρώτων αντανακλαστικών επικοινωνίας.
12. Διέγερση οπτικού συστήματος.
13. Σχηματισμός των εμβρυϊκών προγεννητικών θεμελίων ομιλίας.
14. Δημιουργία γνωστικών και σωματικών συνδέσεων του εμβρύου.
15. Ανάπτυξη προγεννητικής μνήμης.

Tα έμβρυα φαίνεται να αποτυπώνουν στους νευρώνες του αναπτυσσόμενου εγκεφάλου τους τις μελωδίες που ακούνε όσο βρίσκονται στη μήτρα και, στη συνέχεια, τις θυμούνται μετά τη γέννησή τους, είναι το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν ερευνητές του Πανεπιστημίου «Ρενέ Ντεκάρτ» του Παρισίου.
Οι ερευνητές, (με επικεφαλής την ψυχοβιολόγο Καρολίν Γκρανιέ-Ντεφέρ του Εργαστηρίου Ψυχολογίας και Γνωσιακής Νευροψυχολογίας), ζήτησαν από 50 εγκύους να ακούνε μια συγκεκριμένη μελωδία πιάνου δύο φορές τη μέρα.
Όταν τα παιδιά γεννήθηκαν και ήταν πια ενός μηνός, οι ερευνητές έπαιξαν στα νεογνά, την ώρα που κοιμούνταν, τόσο την ίδια μελωδία που άκουγαν στη μήτρα όσο και μια άλλη μελωδία.
Διαπιστώθηκε ότι, κατά μέσο όρο, οι παλμοί της καρδιάς των βρεφών επιβραδύνθηκαν κατά 12 χτύπους το λεπτό όταν άκουσαν τη «γνώριμη» μελωδία, έναντι επιβράδυνσης κατά πέντε ή έξι χτύπους στο άκουσμα της άγνωστης μελωδίας.
Με τον τρόπο αυτό, οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι τα νεογέννητα δίνουν μεγαλύτερη προσοχή και ανταποκρίνονται περισσότερο στις μελωδίες που άκουγε η μητέρα τους.

Αυτά όλα τα αποτελέσματα των πειραμάτων των ερευνητών για το έμβρυο και το αν τελικά ακούει στη μήτρα, είναι πολύ σημαντικά για την εξέλιξη της παιδοψυχολογίας. Ταυτόχρονα είναι και βοηθητικά για τις μέλλουσες και τις νέες μητέρες, οι οποίες ανησυχούν συχνά για το αν αισθάνονται τα έμβρυα τους το άγγιγμα τους ή για το αν αντιδρούν σε ήχους και θορύβους του εξωτερικού περιβάλλοντος, ακόμα και αν δεν το έχουν γνωρίσει. Σημαντικό είναι λοιπόν οι μητέρες να ‘’μιλούν‘’ στα έμβρυα, ώστε αυτά να εξοικειώνονται ακόμα πιο πολύ με τη φωνή της. Έτσι εξάλλου προετοιμάζεται καλύτερα η συμβιωτική σχέση που θα αναπτύξουν μεταξύ τους μετά τη γέννηση και κυρίως κατά το θηλασμό.

Η ουσία όμως της εκπαίδευσης είναι συνεπής εφαρμογή των ασκήσεων πριν αλλά κι μετά τον τοκετό: το τραγούδι και η ομιλία, οι εικόνες, η κινητική υποστήριξη.

Σύμφωνα με έρευνες του Ιδρύματος Ρωσικής Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών, (και του Επιστημονικού Κέντρου Υγείας των παιδιών PAIE), που έγιναν σε 30.000 εγκύους γυναίκες μέσα στο διάστημα 1990-2010, οι οποίες εκπαιδεύτηκαν στη μουσικοθεραπευτική μέθοδο Sonatal, έδειξαν μεγάλες διαφορές στην ψυχοσωματική ανάπτυξη των βρεφών στον πρώτο χρόνο ζωή τους, σε σχέση με τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο, αλλά και σε παθογένειες που προέκυψαν στις ίδιες τις μητέρες στη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, εν αντιθέση με εγκύους που δεν είχαν εκπαιδευτεί στη συγκεκριμένη μέθοδο.
• Συχνότητα εμφάνισης νόσου τον πρώτο χρόνο ζωής του βρέφους
Μέθοδος Sonatal 28%
Ευρωπαϊκός μέσος όρος 73%
• Ενσυνείδητες κινήσεις βρέφους μέχρι τον πρώτο μήνα
Μέθοδος Sonatal 86%
Ευρωπαϊκός μέσος όρος 67%
• Καθυστέρηση ανάπτυξης λόγου μέχρι την ηλικία των τριών ετών
Μέθοδος Sonatal 0,85%
Ευρωπαϊκός μέσος όρος 2,7%
• Επιπλοκές στον τοκετό λόγω παθογένειας
Μέθοδος Sonatal 9%
Ευρωπαϊκός μέσος όρος 23%

Αμέσως μετά τη γέννηση, το παιδί στερείται το πιο σημαντικό αισθητηριακό ερέθισμα της ζωής του, τον ήχο της καρδιάς της μητέρας. Γι ‘αυτό η φωνή της μητέρας, ειδικά τον πρώτο μήνα της ζωής, έχει ιδιαίτερη σημασία και ενεργεί ως διεγέρτης της ψυχοσυναισθηματικής και κινητικής δραστηριότητος του παιδιού.

Συνεχίζοντας λοιπόν με τη μέθοδο intoning, έχουμε ως στόχο την βελτιστοποίηση της μορφωτικής και λειτουργικής ωρίμανσης των βρεφών και των μικρών παιδιών. Φροντίζουμε για την προσαρμογή του καρδιαγγειακού συστήματος του μετά τη γέννηση. Τονώνουμε τη λειτουργική και πάνω από όλα, τη λεκτική δραστηριότητα του παιδιού, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην ανάπτυξη της ομιλίας, η οποία συνδυάζεται με την ανάπτυξη μηχανισμών μουσικής, καλλιτεχνικής και κινητικής έκφρασης.
Ως αποτέλεσμα αυτής της διέγερσης, αναπτύσσονται ενδονευρονικές συνδέσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Το παιδί προσαρμόζεται συνεχώς στις δραστηριότητές αυτές και κινητοποιεί τον φυσικό μηχανισμό της ανάδρασης.
Η βασική αρχή της μουσικοθεραπευτικής μεθόδου Intoning είναι μια συνδυασμένη επίδραση στο γνωστικό και σωματικό πεδίο, με τελικό στόχο την αύξηση της νοημοσύνης του παιδιού.
Για τη δημιουργία των προϋποθέσεων και τη λειτουργική ωρίμανση του παιδιού, η μέθοδος Intoning, παρέχει ρυθμιζόμενη αισθητηριακή ροή επιτρέπει την ταυτόχρονη δράση σε διάφορα αισθητήρια συστήματα (ακοή, όραση, αιθουσαίο σύστημα, οπτική ευαισθησία) και εξασφαλίζει αρμονική ψυχική και σωματική ανάπτυξη.

Αυτή η ευάλωτη και πολυσήμαντη περίοδος της ζωής μας, αποτελεί την αφετηρία και τη βάση για τη μετέπειτα εξέλιξη μας. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι το ίδιο το παιδί στην αρχή της ζωής του δεν έχει τη δυνατότητα να επιλέξει τα ερεθίσματα που το περιβάλλουν και η ηχητική του ταυτότητα διαμορφώνεται εώς ένα βαθμό χωρίς τη συνειδητή επιλογή του. Η φωνή της μητέρας και η δημιουργία ενός ασφαλούς περιβάλλοντος πλημμυρισμένου από σωστά ερεθίσματα όταν μάλιστα είναι διαποτισμένο με αγάπη, προσφέρει στο παιδί όλο τον πλούτο των αρμονικών, και πυροδοτεί το ξεκίνημα για μια υγιή σωματικά κ πνευματικά ζωή.

Άλλωστε όπως είπε και ο Σωκράτης…
’’Η μουσική είναι ένα ηθικό δίκαιο. Δίνει ψυχή στο σύμπαν, φτερά στο νου, πτήση στη φαντασία, γοητεία και ευθυμία στη ζωή και το παν’’